- In finem. Psalmus David,
- Amplius lava me ab iniquitate mea, et a peccato meo munda me.
- Quoniam iniquitatem meam ego cognosco, et peccatum meum contra me est semper.
- Tibi soli peccavi, et malum coram te feci ; ut justificeris in sermonibus tuis, et vincas cum judicaris.
- Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in peccatis concepit me mater mea.
- Ecce enim veritatem dilexisti ; incerta et occulta sapientiæ tuæ manifestasti mihi.
- Asperges me hyssopo, et mundabor ; lavabis me, et super nivem dealbabor.
- Auditui meo dabis gaudium et lætitiam, et exsultabunt ossa humiliata.
- Averte faciem tuam a peccatis meis, et omnes iniquitates meas dele.
- Cor mundum crea in me, Deus, et spiritum rectum innova in visceribus meis.
- Ne projicias me a facie tua, et spiritum sanctum tuum ne auferas a me.
- Redde mihi lætitiam salutaris tui, et spiritu principali confirma me.
- Docebo iniquos vias tuas, et impii ad te convertentur.
- Libera me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meæ, et exsultabit lingua mea justitiam tuam.
- Domine, labia mea aperies, et os meum annuntiabit laudem tuam.
- Quoniam si voluisses sacrificium, dedissem utique ; holocaustis non delectaberis.
- Sacrificium Deo spiritus contribulatus ; cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies.
- Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua Sion, ut ædificentur muri Jerusalem.
- Tunc acceptabis sacrificium justitiæ, oblationes et holocausta ; tunc imponent super altare tuum vitulos.
|